Yakın

Mavi gökler getirdi bana
Senin yüzünün resmini

Bir deste iskambil kâğıdı
Havaya saçılmış da sanki
Elli iki kâğıdın arasından
Sen, maça kızı güzeller güzeli
Salına savrula dairelerle süzülerek
Bilerek ve isteyerek
Tam önüme düşmüşsün gibi

Şimdi
Sen mi seçtin beni,
Yoksa ben mi seni?
İkisi ve hiçbiri
Söyle ne fark eder alla’sen
Olası tüm cevaplar
Saklıyorken aynı tekilliği

Gelgelelim
Işık yılları boyu yakınken
Bir saliselik ihtimal boyu uzaksın
Öyle gaddar bir ikilem
Uçurumlara haiz bir denklem bu
Sanki evvel zaman içinde
Aynı yastığa baş koyup da seninle
Şimdi kim bilir kaç bilinmez ten boyu
Ayrı düşmüşüz gibi
Bir demli hasret ki sorma
Bir garip haslet şu bendeki, anla

Yakın, adınla vaki
Yakıyor güneşlerin
Bil ki özlendin
Ne iyi ettin
Hoşça kal ve hoş geldin

Tuğrul Ersan, 27.03.2015

Yakın – Tuğrul Ersan