Bahar ve Zemheri

Güller kül olunca mahşer yakındır 
Ahval-i insan lâin, kaderi ise yıkımdır 
Oysa gül ile gönül sana senden yakındır 
Her defa beni arar durur da bulamazsın 
 
Bul beni ki ezelden beridir buradayım 
Nice sırra mazhar bu deryada ben ebedi bir noktayım 
 
Müphemi görmek göz ister 
Babı esrardan geçmek söz ister 
Evvela yanmalı bir insan, yolum köz ister 
Her defa bana bakar durur da göremezsin 
 
Gör beni ki ne yana baksan oradayım 
Nice sırrın vermez bu deryada ben na-peydayım, yoktayım 
 
Bu âlemde nice canlar yanar kavrulur 
Bir kez yanan kül olur da dört bir yana savrulur 
Sırrı kalbinde bulan yine kalkar doğrulur 
Her defa beni işitir durur da duyamazsın 
 
Duy beni ki ben her canda sadâyım 
Nice sırrın da verir bu deryada ben sükût-u fezayım 
 
Gülleri kül eyleme bul beni 
Babı esrardan geç de gör beni 
Sırrı kalbinde bul da duy beni 
Ahyâr ile eşrar, bahar ile zemheridir suretim 
Anla, bu muazzam kainatın diliyim 
Ben salt bu çark kainatı çeviririm 
 
Lakin kızmam, beni anlamak bir hayli zordur 
Sırrıma erebilen hem az hem de çoktur

Tuğrul Ersan, 29.12.2014

Bahar ve Zemheri – Tuğrul Ersan